İnsan, mekâna aidiyet duyar ve sonraki süreçte kendisiyle mekân arasında bir iletişim kurmaya başlar. Bunun sonucunda mekânsal aidiyet sağlanır. Fakat bu mekânsal aidiyet, toplumsal değerler etrafında gelişir ve bellekte bir şekilde yer edinerek sürekliliği korur. İnsan yaşamındaki pratikler de kazanmış olduğu kültürel birikimle mekâna bir bağlılık kazandırır. Birey ise içerisinde bulunduğu değerler ve ortak hatıralar aracılığıyla aidiyet hissi geliştirir ve kültürel bellekte hatırlanıp bir süreklilik oluşturur. Geçmiş deneyimler de kültürel bellekle birlikte bir mekâna bağlanır ve toplumsal kimliğin sürekliliği sağlanır. Böylece kuşaklar arasında bir aktarım sağlanır. İnsan-mekân-aidiyet üçlüsü, bireyin yaşadığı toplumla kurmuş olduğu duygusal, kültürel ve sosyal bağlarla şekillenmektedir. Çünkü insan yalnızca fiziksel bir ortamda yer almaz. İçindeki bulunduğu mekânı anlamlandırır ve ona bir kimlik verir. Doğadaki herhangi bir alan insan deneyimleriyle anlamlı bir hâle gelir. Böylece insan bir mekâna bağlılık duyar kendini o yerin bir parçası olarak hisseder. Öze bağlılık mekânla kişi arasında duygusal bir birliktelik oluşturur. Köklerine bağlı ancak yeniliğe de bir o kadar açık olan Metin Turan, sılaya olan özlemini eserlerinde etkili bir şekilde ortaya koymaktadır. Bu çalışmanın amacı, Metin Turan’ın eserlerinde Kars’ın mekânsal aidiyet ve kültürel bellek bağlamında nasıl anlamlandırıldığını ve şiirsel bir metafor alanına nasıl dönüştüğünü ortaya koymaktır. Ayrıca şairin Kars’a olan özleminin, Kars’tan uzak bir şair olarak eserlerine nasıl yansıdığı üzerine bir değerlendirmedir. Bilhassa şairin çok yönlülüğü ve mekânsal aidiyetinin şiirleri üzerindeki etkisine bütünlükçü bir yorum getirilmeye çalışılmıştır.
Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.