Yunus Emre, tarihî görevi ve edebî şahsiyeti sebebiyle zamanını aşıp Modern Türk edebiyatının ilham kaynaklarından biri olmuştur. Buna bağlı olarak da Türk romanında önemli bir kurgusal karakter kimliğiyle yer etmiştir. Yunus Emre’nin anlatıldığı romanların büyük çoğunluğu şüphesiz ki onun biyografisini konu alan eserlerdir. Fakat bununla birlikte Osmanlı Devleti’nin kuruluş sürecinin anlatıldığı romanlarda ona Anadolu’nun düzeninin sağlanması noktasında ayrı bir fonksiyon yüklenmekte ve onun tarihî önemine dikkat çekilmektedir. Kemal Tahir’in Devlet Ana (1967) ve Mustafa Necati Sepetçioğlu’nun Konak (1973) romanlarının bu açıdan ilginç birer örnek oluşturduğunu söylemek mümkündür. Her iki yazar da kurguda tâli şahıs olarak yer verdikleri Yunus Emre’yi hem devletin kuruluş sürecine tanık etmişler hem de onun bu süreç içindeki işlevini yorumlamışlardır. Bu incelemede öncelikle Yunus Emre’nin Türk kültüründeki yeri ve önemine değinilip Türk edebiyatında tarihî roman hakkında genel bilgi verilmiştir. Ardından Kemal Tahir’in Devlet Ana ve Mustafa Necati Sepetçioğlu’nun Konak romanları esas alınarak Yunus Emre’nin Osmanlı Devleti’nin kuruluş devrinin anlatıldığı romanlarda nasıl ortaya konulduğu söz konusu edilmiştir. Değerlendirmenin bütününde Konak romanının kronolojik olarak devamı niteliğindeki Çatı (1973) ve bazı biyografik Yunus Emre romanları ile ilgili de birtakım tespitler yapılmış, ele alınan konu olay örgüsü takip edilerek incelenmiştir.
Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.