Çalışmanın amacı, Cumhuriyet dönemi Türk edebiyatının önde gelen yazarlarından Hilmi Yavuz’un denemelerinden oluşan “Hüzün ve Ben” adlı eseri, yazarın hissîliği ve seçtiği konular bağlamında incelemektir. Hilmi Yavuz’un şiirlerinde ve denemelerinde başta hüzün hissi olmak üzere çeşitli hislere hitap etmesi, çeşitli insanları, olayları veya mekânları bu hisler aracılığıyla yorumlaması ilgi çekicidir. Bu bakımdan yazar, bir farkındalık fikri ve hissiyle edebî bir eser oluşturmanın yanı sıra diğer yazarların his dünyalarına dair göndermelerde bulunur. Şiir, bilhassa hislere hitap eden bir edebî türdür; bu bakımdan şâir kimliğiyle ön plana çıkan Hilmi Yavuz’un denemelerine yansıyan his dünyası ayrı bir önem taşır. His-geçmiş zaman, his-bugün ve his-gelecek ilişkisini okurlara farklı açılardan aktarabilen bir yazardır. Kendi “ben”ine dikkat çekmek amacıyla çeşitli anlatım tekniklerini kullanır. His ve şiirsellik ilişkisini Türk ve dünya edebiyatında misaller vererek her yönüyle anlatmaya çalışır. Hatıralarına ait hislerini sanatkârane bir üslûpla dile getirir. Bu gibi özellikleriyle dikkati çeken yazarın eserinde hislerin yeri ve işlevi, çalışmamız içinde çok yönlü olarak ortaya konulmaya çalışılmıştır.
Bu makale için ayrıca gelişmiş bir benzerlik araması başlat yapabilirsiniz.